Woord van de maand april 2019: Duiven

Geplaatst op zondag 7 april 2019 om 14:46

Volgens de logopedistes, waarmee ik tijdens mijn opleiding geconfronteerd werd, kon ik er niets van. Ik sprak de Nederlandse ui-klank uit als ui-j. Ze wilden me leren, hoe ik die ui zonder j op het eind moest uitspreken. Dat ging me te ver. Ik leerde immers niet voor leraar Nederlands en die ui interesseerde me ook niet. In mijn moedertaal hadden we die immers niet nodig. Daar kwamen we met de u prima rond.

Hoe kom ik daar nu op? Onlangs mocht in voor de Historische Kring Duiven-Groessen-Loo een verhaal houden over het Liemerse dialect en in het bijzonder over dialectverlies. Dat is in Duiven bijzonder actueel, want het dialect is daar geheel uit het straatbeeld verdwenen.

Bij de voorbereiding van mijn praatje merkte ik op dat de Duivenaren hun plaats met een Nederlandse ui-klank uitspreken en niet met een u zoals de Huissenaren dat met hun plaats doen. Hoe komt dat, vroeg ik me af. Het lijkt er op dat Duiven meer dan Huissen vernederlandst is. Letterlijk door de enorme bevolkingsgroei van 500% sinds 1950, maar ook figuurlijk door het afzweren van de ui. Dat laatste gaat zelfs zo ver dat men de vogel, die in het Nederlands duif heet, tot mascotje heeft verkozen. De dialectklank u verschijnt alleen nog als folkloristisch element in o.a. het festijn dat sinds tien jaar elke laatste zondag van september plaatsvindt: "Duuve te gek".

​Lees verder op de Dialectpagina >>>

Tekst: Antoon Berentsen

Deel deze pagina




Canon van BerghLid worden van de HKB?'t Raethuys
Bestel hier »